90. urodziny Lecha Konopińskiego
zasłużonego filatelisty i działacza ruchu filatelistycznego
Poznań
W roku bieżącym 90. urodziny obchodził znany literat, satyryk i dziennikarz Lech Konopiński. Prócz tych znanych powszechnie zajęć, którymi przez lata szanowny Jubilat się zajmował i prac, które wykonywał, by w pełni scharakteryzować jego postać należy dodać jeszcze jedno określenie jego postaci — jest to FILATELISTA. Dostojny Jubilat pasji filatelistycznej oddał się całym sercem i pozostał pasji tej wierny przez całe niemal życie — co też w niniejszym artykule chciałbym opisać.
Lech Konopiński urodził się 16 marca 1931 r. w Poznaniu, w rodzinie kupieckiej. Filatelistyką zainteresował się już w najmłodszych latach dzięki ojcu, który pokazywał mu albumy. Okres okupacji spędził w Warszawie, gdzie w czasie powstania zginął jego ojciec, a także spłonęły jego zbiory filatelistyczne. W 1945 r. wraca do Poznania. W 1948 r., w wieku 17 lat, wstępuje do Wielkopolskiego Klubu Filatelistów (WKF), którego członkiem jest do jego likwidacji w 1950 r. Obecnie jest ostatnim żyjącym członkiem WKF. W tymże roku wstępuje wraz z większością członków WKF do nowo powstałego Polskiego Związku Filatelistów. Czynny działacz związkowy do 1990 r., kiedy to na skutek przemian politycznych w kraju występuje z PZF i reaktywuje WKF. Po reaktywacji cały czas był jego prezesem, aż do jego „naturalnej” śmierci ok. 2010 r. Działalność filatelistyczna kol. Konopińskiego jest bardzo szeroka i można podzielić ją na kilka osobnych tematów.
Działalność na szczeblu władz centralnych PZF
L. Konopiński był delegatem na I Walny Zjazd PZF w 1951 r., a także na zjazdy: VI (1959), XIII (1981), XIV (1986). Był członkiem Głównej Komisji Rewizyjnej (1957–1959) oraz Głównego Sądu Koleżeńskiego (1981–1990).
Działalność na szczeblu władz lokalnych PZF
W roku 1957 oraz w latach 1961–1963 był prezesem koła PZF Poznań-Miasto. Wcześniej, od 1955 r., a więc od roku jego powstania, był wiceprezesem. W roku 1981 założył klub „Polarników”, którego prezesem był do roku 1993. Organizator ponad dziesięciu ogólnopolskich spotkań klubowych — każde z okolicznościowym datownikiem. W 1993 roku klub liczył 65 członków. Od 1993 r. prezes reaktywowanego Wielkopolskiego Klubu Filatelistów.
Działalność organizacyjna – wystawy
Członek Komitetu Organizacyjnego ŚWF „Polska '73” w Poznaniu. Współorganizator wystaw filatelistycznych „Antarktyda” w Chodzieży (1985, 1991). Współorganizator wystaw filatelistycznych: „Powstanie wielkopolskie – czasy i ludzie” (1993), „Orzeł Biały — Godło Polski” (1996), „200. rocznica Mazurka Dąbrowskiego” (1997).
Działalność sędziowska
Uprawnienia sędziowskie klasy III od 1969 r., jako jeden z czterech sędziów z Poznania (na 25 krajowych). Od 1980 r. uprawnienia klasy II, a od 1984 r. klasy I. Pełnił funkcję sędziego klasy międzynarodowej na wystawach krajowych i międzynarodowych, m.in. na XV OWF POZNAŃ 87.
Działalność wydawnicza
Od 1958 r. w „Gazecie Poznańskiej” prowadził stały kącik filatelistyczny pod nazwą „Patrzymy w ząbki” a od 1963 r. „Pod lupą”. W 1970 r. za kącik ten otrzymał wyróżnienie w konkursie na najlepszą publikację prasową za rok 1970. W latach 1994–2010 redaktor naczelny reaktywowanego „Filatelisty Polskiego”. Współpracował, wraz z żoną Hanną, przy opracowywaniu „Encyklopedii Filatelistyki” (1993) oraz monografii „Poczta i filatelistyka w Wielkopolsce” (1993). Stały współpracownik „Przeglądu Filatelistycznego”, na łamach którego publikował cykliczne artykuły, m.in. „Od bieguna do bieguna”. W konkursie „Za publikacje w czasopismach filatelistycznych” otrzymał w 1980 III, a w 1988 II nagrodę.
Sukcesy wystawiennicze (lista niepełna)
Wystawy światowe: „Polska 60”– medal srebrny; „Budapest 61” – m. brązowy; „Stockholmia 86”– m. duży srebrny; „Finlandia 88”– m. srebrny; „Bułgaria 89”– m. brązowy.
Wystawy międzynarodowe: „Intermess II” – Poznań 1961 – m. srebrny; „Socphilex 63” –m. srebrny; „IMEX-Budapest 64” – m. srebrny; „Brema 82” (bilateralna) – dyplom w randze m. pozłacanego.
Wystawy ogólnopolskie: VII OWF „Warszawa 57” – m. srebrny; XII OWF „Łódź 75” – m. srebrny; XIII OWF „Katowice 79” – m. pozłacany; XIV OWF „Toruń 83”– m. srebrny.
Sukcesy te zdobywał zbiorami „Triest (lata 50.) „Atom” (lata 60.), „Atom i kosmos” (lata 70), „Humor i satyra”; „Arktyka i Antarktyda” (lata 80.)
Inne zasługi dla polskiej filatelistyki
Wspólnie z dyrekcją Poczty Polskiej w Poznaniu zorganizował pocztę konną szlakiem twórcy i bohaterów hymnu narodowego, autobusową pocztę noworoczną wielkopolskim szlakiem Adama Mickiewicza z okazji 200. rocznicy urodzin poety i pocztę samochodową trasą walk powstania wielkopolskiego w 80. rocznicę jego wybuchu (1998–1999). W grudniu 2008 r. zorganizował pocztę samochodową na trasie Śrem-Poznań z okazji 350. rocznicy wjazdu do Poznania polskiej kawalerii pod wodzą Stefana Czarnieckiego. Zgłosił wiele projektów znaczków pocztowych, związanych z Wielkopolską (kilka zrealizowanych).
Inne osiągnięcia filatelistyczne
Długoletni członek AIJP (Association Internationale des Journalistes Philateliques). Przez kilkadziesiąt lat stały współpracownik niemieckich wydawnictw Schwaneberger Verlag (Katalogi Michel i miesięcznik „Michel Rundschau”) oraz Leuchtturm Verlag (wydawca albumów).
Wyróżnienia
Za zasługi dla polskiej filatelistyki kol. L. Konopiński wyróżniony został wieloma odznaczeniami i wyróżnieniami PZF. Za działalność filatelistyczną został wyróżniony złotą „Odznaką Honorową PZF” (1961), brązową odznaką „Za Zasługi dla Polskiej Filatelistyki” (1980), złotą odznaką „Zasłużony pracownik łączności” (1974) oraz tytułem „Zasłużony dla Okręgu Poznańskiego PZF” (1985). Dwukrotny laureat Medalu „Za Zasługi dla Rozwoju Publikacji Filatelistycznych” (1992, 2010). Ponadto w 2002 r. otrzymał Złoty Medal Polskiego Komitetu Olimpijskiego za działalność filatelistyczną jako poeta, współzałożyciel i aktywny członek Klubu, wystawca filatelistyczny z zakresu polskiej tematyki sportowej i olimpijskiej. Kawaler wielu odznaczeń państwowych w tym Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (1985).